na zielonej, wracam w pi±tek.

znów ostra vixa, tym razem nawet ostrzejsza.

je¶li kto¶ by pytał - koniec miło¶ci. tak jestem mistrzem, wytrzymałam całe dwa tygodnie. co wcale nie oznacza, że nie jestem szczę¶liwa. chyba poprostu nie umiem być czyj±¶ dziewczyn±. elooszka.

wiecie co?

JESTEM SZCZʦLIWA!

taak, wreszcie nast±pił ten dzień, kiedy mogę to wprost powiedzieć i siebie nie okłamywać. 

w moim przypadku szczę¶cie jest mieszank± wielu rzeczy. trochę słońca, arbuzowego breezera, miło¶ci, morza, piłki nożnej, włoch i grecji. tak: opaliłam się, upiłam się (nie raz, nie dwa), mam chłopaka, wyk±pałam się w morzu, barcelona jest w finale, wróciłam z wycieczki. chciałabym wszystkim to wykrzyczeć, ale się powstrzymam. 

je¶li mam co¶ mówić o wycieczce. w sumie nie wszystko pamiętam, ale to była dobra vixa. poszło kilka absolutów, dużo ouzo, wyborowa i sporo breezerów, w których się zakochałam. pamiętam jak moje koleżanki zwracały absoluta w toalecie klaustrofobicznej czteroosobowej kajuty na promie i jak kto¶ kochany pomagał mi wtedy zasn±ć. pamiętam cudowne półtorej godziny na schodach w weronie. pamiętam zwiedzanie budapesztu o 3 w nocy. pamiętam noc na balkonie tuż obok wy¶cigów ulicznych. i pamiętam jak poszły¶my na lody, nie znaj±c greckich liter.